تام گیتس 14:بیسکویت،گروه های موسیقی و نقشه های خیلی بزرگ (گرافیک رمان14)

از پله‌ها بالا می روم تا یک تابلوی خیلی مهم درست کنم. اصلا دلم نمی‌خواهد دلیا توی اتاقم بپرد و چشمش به آن مجله‌های موسیقی بیفتد. چون اگر آن‌ها را ببیند می‌فهمد که من توی اتاقش بوده‌ام. واقعا توی اتاقش قصد جاسوسی نداشتم. فقط دنبال مجله‌ها می‌گشتم که یک دفعه چشمم به چیز دیگری خورد؛ چیزی حسابی هیجان‌انگیز. دفتر خاطرات دلیا بغلش یک قفل بزرگ داشت که بیشتر کنجکاوم می‌کرد، اما من پسر خیلی خوبی بودم و جلوی کنجکاوی‌ام را گرفتم چون می‌دانستم دفترش خصوصی است (و نمی‌توانم بازش کنم). امیدوارم دلیا متوجه نشود به آن دست زده‌ام، چون اگر بفهمد دفتر خاطراتش را دیده‌ام بدجوری عصبانی می‌شود. آن وقت حتما مامان و بابا هم دیگر اجازه نمی‌دهند توی اتاقش بروم و حسابی توی دردسر می‌افتم. این هم دلیل خوب دیگری برای تابلو درست کردنم بود. دور شوید (محل تمرین) می‌توانم یک عالمه تابلوی دیگر هم درست کنم، اما همین برای این دفعه کافی است.