عصر نهایت ها

اریک‌هابسبام از مارکسیست‌های صاحب‌نام این عصر است که ساختار سده‌ی کوتاه بیستم همچون قاب عکسی سه‌لته‌ای یا سه‌بخشی در کتابش ظاهر می‌شود. نوشته‌های او ویژگی‌هایی دارد که آن‌ها را شاید بیش از دیگران قابل تعمق کند. او ابتدا موضع و جهان‌بینی خود را روشن می‌کند... او به‌نحوه‌ی اعمال مبارزات طبقاتی، به نحوه‌ی کمرنگ‌شدن آن‌ها تحت سلطه‌ی دیدگاه‌ها و فشارهای ناسیونالیستی، به ضرورت درونی دنیای سرمایه‌داری و عمل واقعی اقتصادی و سیاسی جهانی و حوادث و جنگ‌های جهانی توجه دارد. (خسرو پارسا)