انسان،دولت و جنگ

پروفسور والتز به پژوهش درباره‌ی سهم خاص نظریه‌ی سیاسی کلاسیک در فهم علل جنگ و تعریف شرایطی می‌پردازد که به موجب آن امکان مهار یا محو جنگ به‌عنوان داور نهایی اختلافات بین گروه‌هایی از مردمان در غیاب اقتدار مرکزی به وجود می‌آید. روش او عبارت است از تشریح پاسخ‌هایی که بعضی نظریه‌پردازان شاخص ارائه کرده‌اند و سپس یک فصل در میان، پرداختن به بحث درباره‌ی برخی پیامدها و کاربردهای بینش‌های کلاسیک در پژوهش‌های معاصر علوم اجتماعی و گزینه‌های موجود در حوزه‌ی سیاست‌گذاری عمومی، بدین ترتیب، کارش چیزی بیش از تفسیر است. او گذشته از اینکه به این امر می‌پردازد که شخصیت‌های برجسته در تاریخ اندیشه‌ی سیاسی غرب واقعا چه منظوری داشته‌اند، حتی از این نیز فراتر می‌رود و به تغییرات ناشی از اندیشه‌ها و نوشته‌های آنان توجه می‌کند. موضوعات مورد توجه او به عهد باستان تعلق ندارند و دیدگاهش صرفا هنر برای هنر نیز به شمار نمی‌رود.