جامعه شناسی بازیل برنشتاین

دیدگاه کلی زبان و قابلیت ارتباطات فرهنگی آن از طریق نقش‌های طبقاتی با قدرت مرتبط می‌شود و به این ترتیب ساختی اجتماعی رقم می‌خورد که به‌واسطه‌ی آموزش و پرورش هم آن‌ها را برمی‌سازد و هم توسط آن‌ها برساخته می‌شود. کاربرد مناسکی زبان نیازی به پیش‌بینی ندارد و تداوم آن با ضمانت‌های فرهنگی سنن اجتماع توام است. نوآوری فرهنگی اما در کاربرد مبدعانه زبان و تخالف با ضوابط ثابت آن نهفته است. بد و خوب گفته‌ها نیز بر مبنای همان سنن یا ابداعات وجه اخلاقی می‌گیرد یا برنامه‌ریزی زبانی را ممکن می‌سازد.