اصیل آباد

وقتی که اثاثیه‌اش را جلو فرهاد و زن و بچه‌های او باز کرد، چشم آنها می‌خواست از حدقه بیرون بپرد: گوشواره‌های زیبا، النگو، انگشتری، دستبند، لباس‌های رنگ و وارنگ، اسباب‌بازی‌های جورواجور؛ و- از همه مهم‌تر و عجیب‌تر- جعبه‌ای که شکل رادیوی علی آقا بود. فرهاد، وقتی آن را دید، با تعجب پرسید: «این دیگر چیست؟» پیله‌ور لبخندی زد و گفت: «گرامافون.» فرهاد گفت: «چی چی مافون؟» پیله‌ور گفت: «گرامافون دیگر! تا حالا نشنیده‌ای؟» فرهاد گفت: «نه. نشنیده‌ام.» و زیر لب تکرار کرد: «گرامافو...و...و...ن.»