کرگدن

نمایشنامه‌ی کرگدن یک فانتزی تلخ از مسخ آدم‌هاست. این آدم‌ها چه ‌کسانی هستند؟ آدم‌هایی که گرفتار زندگی روزمره‌ی خود شده‌اند و در عالم بی‌خبری و جهالت دنباله‌رو آدم‌های پرمدعایی هستند که آن‌ها را تحقیر می‌کنند. آدم‌های پرمدعایی که فکر می‌کنند از آگاهی بیشتری نسبت به قشرفرودست برخوردارند و به آن‌ها فخر می‌فروشند؛ در حالی‌که خود در جهالتی دیگر فرورفته‌اند. آدم‌هایی که به جهت برخورداری از ثروت، خودشان را از دیگران برتر می‌دانند و نیز آدم‌هایی که قدرت، آن‌ها را مغرور و سرمست کرده است. این‌ها آدم‌هایی هستند که در این فانتزی مسخ شده‌اند و همگی تبدیل به حیوان‌هایی شده‌اند که زمین دیگر تاب‌تحمل سنگینی آن‌ها را ندارد. دراین‌میان، تنها یک ‌نفر است که درعین بی‌ادعایی زندگی خود را می‌گذراند و از تمامی این هیاهو به‌دور مانده است و تن به ‌این مسخ تلخ نمی‌دهد و همین آدم است که نماینده‌ی همان مردم اندک جامعه است که زندگی به‌راستی سالمی را می‌گذرانند. در طول سه پرده نمایشنامه همه ساکنین شهر کوچکی در فرانسه به کرگدن تبدیل می‌شوند و تنها فردی که تسلیم این دگرگونی جمعی نمی‌شود، شخصیت اصلی داستان برنژه است، شخصیتی گیج و دستپاچه که در طول نمایشنامه به‌خاطر تأخیرها و نیز نوشیدن‌هایش مورد انتقاد قرار می‌گیرد. نمایشنامه به‌طور کلی پاسخی به وقایع بعد از جنگ جهانی دوم و دربردارنده‌ی موضوعاتی مانند پیروی از رسوم و عقاید، فرهنگ، فلسفه و اخلاقیات است.